نویل ماسکلین (Nevil Maskelyne) یکی از تأثیرگذارترین ستاره‌شناسان و روحانیون انگلیسی قرن هجدهم بود که با محاسبات دقیق خود، مسیر ناوبری دریایی را برای همیشه تغییر داد و به عنوان پنجمین «ستاره‌شناس سلطنتی» بریتانیا، نزدیک به نیم قرن رصدخانه سلطنتی گرینویچ را رهبری کرد.
زندگی‌نامه و پیشینه
نویل ماسکلین در ۶ اکتبر ۱۷۳۲ در لندن به دنیا آمد. او سومین پسر ادموند ماسکلین، از خانواده‌ای اشرافی در ویلتشر، و همسرش الیزابت بوث بود. تحصیلات خود را در مدرسه وست‌مینستر آغاز کرد و سپس در سال ۱۷۴۹ وارد کالج سنت کاترین در دانشگاه کمبریج شد، اما بعداً به کالج ترینیتی منتقل شد و در سال ۱۷۵۴ با رتبه هفتم فارغ‌التحصیل شد.
او که برای زندگی روحانی تربیت شده بود، در سال ۱۷۵۵ به عنوان کشیش در بارنت منصوب شد و بعدها مدارج عالی الهیات را نیز کسب کرد و در سال ۱۷۷۷ به درجه دکترای الهیات (D.D.) رسید. با این حال، علاقه او به نجوم مسیر زندگی‌اش را تغییر داد. بر اساس یک روایت، خورشیدگرفتگی ۲۵ ژوئیه بود که او را به سمت نجوم کشاند. او در حدود سال ۱۷۵۵ رابطه نزدیکی با جیمز بردلی، سومین ستاره‌شناس سلطنتی، برقرار کرد و روش‌های او را آموخت.
ستاره‌شناس سلطنتی و میراث ماندگار
ماسکلین در سال ۱۷۶۵ به عنوان پنجمین ستاره‌شناس سلطنتی منصوب شد و تا زمان مرگش در ۹ فوریه ۱۸۱۱، به مدت ۴۶ سال در این سمت باقی ماند. او در رصدخانه سلطنتی گرینویچ زندگی و کار می‌کرد و مهم‌ترین دستاورد دوران تصدی او، بنیان‌گذاری «تقویم دریایی» (Nautical Almanac) در سال ۱۷۶۶ بود.
حل مسئله طول جغرافیایی در دریا
مشکل تعیین طول جغرافیایی در دریا یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های علمی و ایمنی آن دوران بود. ماسکلین با انتشار «تقویم دریایی»، روشی ارزان و در دسترس برای دریانوردان فراهم کرد تا از طریق «فاصله ماه» (lunar distances) موقعیت خود را تعیین کنند. او خود در سفرهای دریایی، از جمله سفر به سنت هلنا و باربادوس، این روش را آزمایش کرده بود. این تقویم به قدری مؤثر بود که به عنوان یک راه‌حل عملی برای مسئله طول جغرافیایی شناخته شد و پایه‌ای برای تبدیل شدن گرینویچ به نصف‌النهار مبدأ جهانی در سال ۱۸۸۴ فراهم کرد.
آزمایش شیهالیون: «وزن‌کردن جهان»
شاید مشهورترین دستاورد علمی ماسکلین، خارج از رصدخانه رخ داد. در سال ۱۷۷۴، او آزمایشی پیشگامانه را برای محاسبه چگالی میانگین زمین رهبری کرد. او با الهام از ایده آیزاک نیوتن، به کوه شیهالیون (Schiehallion) در اسکاتلند رفت تا انحراف یک شاقول را در اثر جاذبه گرانشی توده عظیم کوه اندازه‌گیری کند.
ماسکلین با دقت بسیار، انحراف شاقول را در دو طرف کوه اندازه‌گیری کرد و با کمک ریاضی‌دان چارلز هاتون، توانست چگالی زمین را محاسبه کند. نتیجه او نشان داد که زمین تقریباً دو برابر چگال‌تر از کوه است و این یافته، نظریه «زمین توخالی» را رد کرد و نشان داد که زمین هسته‌ای چگال دارد. این محاسبه به روشی دست یافت که تا ۲۰ درصد با محاسبات مدرن فاصله داشت و گامی مهم در اثبات جهانی بودن گرانش نیوتنی بود.
سایر فعالیت‌های علمی
ماسکلین در طول دوران حرفه‌ای خود در پروژه‌های متعدد دیگری نیز نقش داشت:
رصد گذر زهره: او در سال ۱۷۶۱ توسط انجمن سلطنتی به سنت هلنا فرستاده شد تا گذر زهره را رصد کند، هرچند ابرها مانع رصد کامل شدند.
دقت رصدی: او در سال ۱۷۷۲ روش رصد گذر ستارگان از تارهای عمودی تلسکوپ را با دقت یک‌دهم ثانیه کامل کرد.
کاتالوگ ستارگان: او کاتالوگ کوچک اما بسیار دقیقی از ۳۴ ستاره بنیادی را تدوین کرد.
عضویت‌ها و افتخارات: او در سال ۱۷۵۸ به عضویت انجمن سلطنتی درآمد و در سال ۱۷۷۵ مدال کوپلی را دریافت کرد. او همچنین در سال ۱۸۰۲ به عضویت «مؤسسه فرانسه» (Institut de France) انتخاب شد.
میراث
نویل ماسکلین را می‌توان ستاره‌شناسی دانست که نجوم را از یک هنر نخبگان به ابزاری عملی برای بشریت تبدیل کرد. او با «تقویم دریایی» جان هزاران دریانورد را نجات داد و با آزمایش شیهالیون، درک بشر از سیاره خودمان را دگرگون ساخت. او در کلیسای پورتون در ویلتشر به خاک سپرده شد.