۱. سیگنال «واو!» (Wow! Signal) – ۱۹۷۷
تاریخ و مکان: ۱۵ اوت ۱۹۷۷، توسط تلسکوپ رادیویی «گوش بزرگ» در دانشگاه ایالتی اوهایو.
توضیحات: این سیگنال بهمدت ۷۲ ثانیه دریافت شد و شدت آن ۳۰ برابر بیشتر از نویز پسزمینه فضا بود. ستارهشناس «جری آر. اِهمَن» هنگام مشاهده دادهها، دور دنباله اعداد «6EQUJ5» خط کشید و واژه «Wow!» را در حاشیه آن نوشت. این سیگنال در فرکانس ۱۴۲۰ مگاهرتز، یعنی فرکانس طبیعی عنصر هیدروژن، دریافت شد که آن را به یک کاندیدای قوی برای ارتباط فرازمینی تبدیل میکند.
وضعیت: هرگز تکرار نشد و منشأ آن همچنان یک راز است. نظریههایی مانند عبور دنبالهدارها مطرح شده، اما به طور قطعی ثابت نشدهاند. این سیگنال همچنان قویترین کاندیدای یک پیام فرازمینی محسوب میشود.
۲. سیگنال SHGb02+14a – ۲۰۰۳
تاریخ و مکان: مارس ۲۰۰۳، توسط پروژه SETI@home (که از رایانههای داوطلبان برای تحلیل دادهها استفاده میکند) کشف و در سپتامبر ۲۰۰۴ اعلام شد.
توضیحات: این سیگنال سه بار از نقطهای بین صورتهای فلکی ماهی و بره (حمل) دریافت شد، جایی که در فاصله ۱۰۰۰ سال نوری اطراف آن، هیچ ستاره یا منظومهای وجود ندارد. فرکانس آن نیز حدود ۱۴۲۰ مگاهرتز بود.
وضعیت: بسیاری از دانشمندان معتقدند این سیگنال نیز احتمالاً یک پدیده طبیعی بوده است، نه پیامی از سوی یک تمدن بیگانه.
۳. انفجار لوریمر (Lorimer Burst) – ۲۰۰۷
تاریخ و مکان: در سال ۲۰۰۷، تیمی از دانشمندان به رهبری دانکن لوریمر، این رویداد را کشف کردند.
توضیحات: این رویداد اولین انفجار رادیویی سریع (FRB) بود که کشف شد. انفجارهای رادیویی سریع، فلشهای بسیار کوتاه (چند میلیثانیهای) و پرانرژی از امواج رادیویی هستند که از اعماق کیهان میآیند.
وضعیت: امروزه میدانیم که انفجارهای رادیویی سریع (FRB) پدیدههای طبیعی و رایج در کیهان هستند، هرچند علت دقیق بسیاری از آنها هنوز ناشناخته است.
۴. ستاره تَبی (Tabby’s Star / KIC 8462852) – ۲۰۱۵
تاریخ و مکان: این ستاره در سال ۲۰۱۵ توسط پروژه «شکارچی سیاره» (Planet Hunters) که از دادههای تلسکوپ فضایی کپلر استفاده میکرد، مورد توجه قرار گرفت.
توضیحات: این یک سیگنال نوری است، نه رادیویی. دانشمندان متوجه افتهای غیرعادی و شدید در نور این ستاره شدند که به هیچ الگوی منظمی شبیه نبود و تا ۲۰٪ از نور آن را کم میکرد. برخی فرضیهها مانند وجود یک «ابرسازه بیگانه» (مانند یک کره دایسون) را مطرح کردند.
وضعیت: تحقیقات بعدی وجود سیگنال رادیویی فرازمینی از این ستاره را رد کرد و امروزه بیشتر دانشمندان آن را به پدیدههای طبیعی مانند گرد و غبار کیهانی نسبت میدهند.
۵. «صد طلایی» کاندیداهای آرسیبو (Arecibo’s ‘Golden Hundred’) – ۲۰۲۰
تاریخ و مکان: این فهرست در سال ۲۰۲۰ و پس از پایان پروژه SETI@home (که از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۲۰ فعال بود) منتشر شد. دادهها از تلسکوپ معروف آرسیبو در پورتوریکو جمعآوری شده بودند.
توضیحات: در طول سالها، پروژه SETI@home میلیاردها سیگنال کاندیدا را شناسایی کرد. دانشمندان با استفاده از الگوریتمهای پیشرفته، این تعداد را به ۱۰۰ سیگنال مرموز کاهش دادند که شباهت زیادی به سیگنالهای مورد انتظار از یک فناوری فرازمینی داشتند و نمیتوانستند بهراحتی بهعنوان تداخل انسانی یا طبیعی رد شوند.
وضعیت: هیچکدام از این ۱۰۰ سیگنال هنوز بهعنوان مدرکی قطعی برای وجود هوش فرازمینی تأیید نشدهاند و تحقیقات روی آنها ادامه دارد.
خلاصه و نتیجهگیری
همانطور که مشاهده کردید، تاکنون هیچ پیام قطعی و تأییدشدهای از موجودات فضایی دریافت نشده است. سیگنال «واو!» همچنان مرموزترین و قانعکنندهترین مورد است، اما تکرار نشدن آن، ماهیت آن را در هالهای از ابهام نگه داشته است. سایر موارد یا پدیدههای طبیعی بودهاند یا هنوز بهطور قطعی شناسایی نشدهاند. جستجو برای یافتن هوش فرازمینی (SETI) همچنان ادامه دارد و هر سیگنال جدید، گامی دیگر در این مسیر طولانی است.