بررسی توان نیروی هوایی ارتش کره شمالی

نیروی هوایی کره شمالی

بررسی توان نیروی هوایی ارتش کره شمالی

نیروی هوایی ارتش خلق کره به‌عنوان شاخه هوایی نیروهای مسلح کره شمالی، یکی از مرموزترین و در عین حال بحث‌برانگیزترین نیروهای هوایی جهان به شمار می‌رود. این نیرو که در ساختار کلی ارتش کره شمالی  فعالیت می‌کند، نقش مهمی در راهبرد بازدارندگی و دفاع هوایی این کشور ایفا می‌کند.

با وجود محدودیت‌های اقتصادی، تحریم‌های بین‌المللی و فناوری نسبتاً قدیمی بسیاری از تجهیزات، نیروی هوایی کره شمالی همچنان بر پایه ترکیبی از جنگنده‌های دوران شوروی، سامانه‌های پدافند هوایی گسترده و تاکتیک‌های نامتقارن سازمان‌دهی شده است. در مقابل، تهدیدات منطقه‌ای به‌ویژه حضور نظامی کره جنوبی و  آمریکا  در شبه‌جزیره کره، اهمیت تحلیل توان عملیاتی، میزان آمادگی رزمی و ظرفیت بازدارندگی این نیرو را دوچندان می‌کند.

بررسی توان نیروی هوایی ارتش کره شمالی نه‌تنها از منظر نظامی، بلکه از دیدگاه راهبردی و ژئوپلیتیکی نیز اهمیت دارد؛ زیرا توازن قدرت در شرق آسیا تا حد زیادی تحت تأثیر قابلیت‌های دفاعی و تهاجمی این کشور شکل می‌گیرد. در این نوشتار، تلاش خواهد شد ساختار سازمانی، تجهیزات، نقاط قوت و ضعف، و جایگاه منطقه‌ای این نیرو مورد ارزیابی قرار گیرد.

چه نوع جنگنده هایی در نیروی هوایی ارتش کره شمالی وجود دارد؟

نیروی هوایی کره شمالی عمدتاً از جنگنده‌های ساخت شوروی سابق و چین استفاده می‌کند که بیشترشان مربوط به نسل‌های سوم و چهارم ابتدایی هستند. مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:

1  جنگنده‌های برتری هوایی / رهگیر

MiG-29 – پیشرفته‌ترین جنگنده عملیاتی کره شمالی؛ نسل چهارم ابتدایی، توانایی درگیری هوایی فراتر از دید.
MiG-23 – رهگیر با بال متغیر؛ قدیمی اما سریع.
MiG-21 – ستون فقرات قدیمی ناوگان؛ سبک و پرشمار.
2  جنگنده–بمب‌افکن و تهاجمی

Su-25 – هواپیمای پشتیبانی نزدیک زمینی (CAS)، مقاوم و مناسب حمله به اهداف زمینی.
Shenyang F-6 – نسخه چینی MiG-19، قدیمی ولی همچنان در خدمت.
Shenyang J-5 – نسخه چینی MiG-17، بسیار قدیمی.

توضیح گام‌به‌گام

1.   کره شمالی پس از جنگ کره وابستگی شدیدی به تسلیحات شوروی و سپس چین پیدا کرد.

2.   بیشتر ناوگان فعلی مربوط به دهه‌های 1960 تا 1980 است.

3.   تنها جنگنده نسبتاً مدرن آن MiG-29 است که در تعداد محدود عملیاتی است.

4.   تمرکز این نیرو بیشتر بر کمّیت، پراکندگی پایگاه‌ها و پدافند هوایی زمینی است تا برتری کیفی هوایی.

ارزیابی کلی توان رزمی

نقاط قوت:

تعداد نسبتاً بالا (چند صد فروند انواع مختلف)
استقرار در پایگاه‌های زیرزمینی و استتار گسترده
هم‌افزایی با سامانه‌های پدافند هوایی
نقاط ضعف:

فناوری قدیمی نسبت به رقبایی مثل کره جنوبی
محدودیت در آموزش، قطعات یدکی و ساعات پروازی
نداشتن جنگنده نسل 4.5 یا 5
برای مقایسه، نیروی هوایی کره جنوبی دارای جنگنده‌های پیشرفته‌ای مانند F-35 Lightning II و F-15K Slam Eagle است که از نظر فناوری چند نسل جلوتر هستند.

دیدگاه‌های جایگزین

برخی تحلیلگران معتقدند کره شمالی ممکن است بخشی از ناوگان MiG-29 خود را به‌روزرسانی کرده باشد.
برخی دیگر تأکید دارند نقش اصلی نیروی هوایی این کشور «بازدارندگی نمادین» و حمایت از موشک‌های بالستیک است، نه کسب برتری هوایی کلاسیک.

مطالبی که ممکن است به آن علاقه داشته باشید
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.